Dr Władysław Biegański urodził się 28 kwietnia 1857 w Grabowie nad Prosną. Był lekarzem, logikiem, filozofem a także działaczem społecznym.

Zajmował się niemal wszystkimi dziedzinami medycyny, szczególnie chorobami zakaźnymi, diagnostyką chorób i logiką w medycynie. Studia medyczne ukończył w 1880 roku na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Po praktykach w Berlinie i Pradze, w 1883, osiadł na stałe w Częstochowie, gdzie otworzył praktykę prywatną.

Sprawował urząd dyrektora szpitala miejskiego (do 1893 roku), pełnił funkcję prezesa w Towarzystwie Lekarskim Częstochowskim (którego był współzałożycielem). Swoim działaniem zapoczątkował utworzenie Biblioteki Miejskiej (noszącej obecnie jego imię). W Częstochowie prowadził pracę naukową, z dala od polskich ośrodków akademickich.

Napisał kilka podręczników: m.in. Diagnostyka chorób wewnętrznych (1891), Wykłady o chorobach zakaźnych ostrych (1900 - 1901), Logika medycyny (1894).

Jako filozof poświęcił się teorii poznania i genezie moralności. Swoje poglądy określał mianem prewidyzmu. Jego największe dzieła filozoficzne to: Teoria logiki, Traktat o poznaniu i prawdzie i Prewidyzm i pragmatyzm.

Zmarł na dławicę piersiową dnia 29 stycznia 1917 został pochowany na częstochowskim cmentarzu Kule.